Karalama Defteri 126 0

Sona Yaklaştığın Zaman !!

Kendimi görüyorum resmen, beni görüyorum ve daha önce hiç hissetmediğim bir heyecan, bir mutlulukla daha çok daha uzun bakmak istiyorum o melekleri kıskandıran güzelliğine. Gözlerimi dahi kırpmak istemiyorum o micro saniyeyi kaçırmamak, daha uzun bakmak baktıkça dalmak ve daldıkça güzelliğinde boğulmak için daha uzun bakmak. Ölmek istiyorum ona bakarken resmen, aşığım diye haykırmak istiyorum gözlerine bakarken gözlerim donup kalmak istiyorum. Yok abi, bir insan bu kadar muhteşem olamaz ki, yaptığı her işte mükemmeli bulamaz ki. Şu hayatta sevdiğim ne varsa hepsini tekelde toplamış sanki ve benim onu sırılsıklam sevdiğimi bile bile telefonda bana sevgine inanmıyorum diyor.

Boğazın düğümleniyor, gözlerin doluyor konuşamıyorsun ve bu seferde ne oldu konuşmak istemiyorsan telefonu kapatayım diyor. Bilmiyor ki boğazından o anda su bile akıp gitmez, aldığın nefes bile ciğerlerine geçmez. Can verecek olsan azrail bile canını boğazından çekemez. Öyle koyuyor insana işte o cümleler, o sadece konuşmak mı istemiyorsun diyor. Sen yinede üzülmesin diye diyemiyorsun , hayır ! Konuşmak istiyorum hemde sonsuza kadar hiç kapatmadan telefonu hiç ayrı kalmadan senden, nefesim tükenene kadar, gözlerim solana kadar konuşalım gıkım çıkmaz ama yeterki sen sitem etme diyemiyorsun.

Günler geçiyor, mutluluk vermek istiyorsun veremiyorsun yada o alamıyor. Güldürmek istiyorsun, sana gülmeyi unutmuş artık hatırlamıyor. Ne yapar ki insan böyle bir durumda ? Ölürüm yapma diyorsun, ölme demiyor. Diyemiyor ! Hayatta tek amacın tek odalı da bir evin olsun yanıbaşında dursun diyorsun ama bir daha seninle konuşmak istemiyorum diyor. Diyor.. diyor.. söylüyor ama bıkmıyor. Nasıl geçsin ki günlerin, nasıl aksın ki saatler ? Nasıl gülsün kü insanın yüzü sevdiği böylesine üzgünken.

Gülemezsin, mutlu olamazsın. Sadece ölürsün. Hiç kimse bilmeden, kimse görmeden sessiz sessiz, yavaş yavaş ölürsün. Sonuna geldiğinde keşke dersin ama artık yapacak hiç birşeyin kalmaz. Giden geri gelmez, son nefesin verirken yaşadığın o pişmanlık işte bir kere değil bin kere öldürür insanı.

Demem o ki, mutlu günlerin veya yaşadığınız her günün önemini kavrayın. Hiç ummadığınız bir yerde hiç ummadığınız bir anda o sonla karşılaştığınız zaman bin defa ölmemek için bu gün bir defa “özür dilerim” demesini bilin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir